मी....वेड...

गंधवती हा गंधाचा मागोवा मन रंगाचा सांगावा पावले अशी तळमळती स्मृतीबंध ओढती जीवा ते भास तुझे रे करती हलकल्लोळ दर्शनास वेडा जिव तुटतो तिळ तीळ कासाविस करते संध्या कातर वेळ हा नको नको चा रुसवा उर फ़ाटुन जातो देवा हा गंधाचा मागोवा मन रंगाचा सांगावा काळीज तडफ़डे धस्स होतसे प्राण फ़ुलबाग वाटते शुष्क रुक्ष वैराण काळीज कापतं सारंगीचं गाणं ना दिसत मनाचा ठेवा ना क्षणभर शांति विसावा हा गंधाचा मागोवा मन रंगाचा सांगावा ये धावत कवटाळुन घे घट्ट उराशी सातवा जन्म हा राहू किती उपाशी ये ना रे ये मी लीन दीन पायाशी वाटे इतरांचा हेवा येते मी तुझ्याच गांवा हा गंधाचा मागोवा मन रंगाचा सांगावा -गीत : स्वरांगी देव


कदी "PMT" मध्य
कदी "PMT" मध्ये प्रवास करतांना
कदी "PMT" मध्ये प्रवास करतांना
एक सुंदर गोड अप्सरा मला दिसली
CONDUCTOR च्या सीट वर ती
कोप-यात एकटीच होती बसली

मोकळी जागा पाहुन मी
माझी "तशरिफ" तेथेच ठेवली
मला पाहताक्षणीच तिने
आपली पर्सच उचलुन ठेवली

उघडया खिडकितुन वारा
तसा फ़ारच जोरात येत होता
तिच्या ओढनीला माझ्या चेह-यावर
हळुवार उडवीत होता

ती मात्र ओढनी सावरत सावरत
स्वत:शीच गुनगुनत होती
नकळत दोघातील अंतर कमी करन्यासाठी
मला हाथभार लावत होती

तेवढ्यात बसच्या धक्क्याने
आमच्या दोघांतील अंतर कमी केले
एका मिनीटासाठी का होईना
मला स्वप्नाच्या दुणियेत नेले

येवढ्यात CONDUCTOR माझ्याजवळ आला
लेडिज सीट सांगुन मला उठवुन गेला
तेव्हा त्या मेल्याचा राग भलताच आला
स्वप्नाचा माझ्या त्याने चुराडाच केला

मग पुढच्या STOP वर उतरन्यासाठी
ती तीची PURSE सावरायला लागली
गर्दित मला खेटत खेटत
स्वत:ची वाट काढु लागली

खाली उतरताच माझी नजर
एकटक तिला शोधु लागली
ती मात्र BOYFRIEND च्या गाडीवर बसुन
केव्हाचीच हवेशी बोलु लागली

आमच्या महालात रानीची जागा
नेहमी अशीच खाली असते
आम्हाला आवडलेली रानी
जेव्हा तेव्हा "ENGAGE"च असते.....





रहो जमीं पे, मगर आसमां का ख्वाब रखो,
तुम अपनी सोच को हर वक्त लाजवाब रखो.

खड़े न हो सको इतना न सर झुकाओ कभी,
तुम अपने हाथ में किरदार की किताब रखो.

उभर रहा जो सूरज, तो धूप निकलेगी
उजालों में रहो, मत धुंध का हिसाब रखो.

मिले तो ऐसे कि कोई न भूल पाये तुम्हें
महक वंफा की रखो और बेहिसाब रखो.

अक्लमंदों में रहो तो अक्लमंदों की तरह
और नादानों में रहना हो रहो नादान से.

वो जो कल था और अपना भी नहीं था दोस्तों
आज को लेकिन सजा लो एक नयी पहचान से. रहो जमीं पे, मगर आसमां का ख्वाब रखो,
तुम अपनी सोच को हर वक्त लाजवाब रखो।









आयुष्याच्या अल्बममध्ये
आठवणींचे फ़ोटो असतात
आणखी एक कॉपी काढायला
निगेटिव्ह्ज मात्र शिल्लक नसतात

गजर तर रोजचाच
आळसाने झोपले पाहिजे,
गोडसर चहाचा घोट घेत
Tom n Jerry पाहिल पाहिजे.

आन्घोळ फ़क्त 10 मिनीटे?
एखाद्या दिवशी 1 तास द्या,
आरश्यासमोर स्वतःला
सुन्दर म्हणता आल पाहिजे.

भसाडा का असेना
आपाल्याच सुरात रमल पाहिजे,
वेडेवाकडे अन्ग हलवत
नाचणसुध्धा जमल पाहिजे.

गीतेच रस्ता योग्यच आहे
पण एखादा दिवस पाडगावकराना द्या,
रामायण मालिका नैतिक थोर
BayWatch सुध्धा enjoy करता आली पाहिजे.

कधीतरी एकटे
उगाचच फ़िरले पाहिजे,
तलावाच्या काठावर
उताणे पडले पाहिजे.

सन्ध्याकाळी मन्दिराबरोबरच
बागेत फ़िरल पाहिजे
'फ़ुलपाखरान्च्या' सौन्दर्याला
कधीतरी भुलल पाहिजे.

द्यायला कोनी नसल
म्हणुन काय झाल?
एक गजरा विकत घ्या
ओन्जळभरुन फ़ुलान्चा नुसता श्वास घ्या.

रात्री झोपताना मात्र
दोन मिनीटे देवाला द्या,
एवढ्या सुन्दर जगण्यासाठी
Thanks नुसत म्हणा ......





कपडे स्वच्छ ठेवून कधी, चिखलात पडता येत नाही
आरसा पुढे ठेवून स्वतः पासून दडता येत नाही

प्रेम आणि स्वात्यंत्र हे विरूध्दार्थी शब्द आहेत
पंखात पंख घालून कधी, गगनात उडता येत नाही

मनात जिद्द असेल तर "एव्हरेस्ट" सुद्धा पार होतो
मेलेल्या मनाला साधा, जिना चढता येत नाही

आयुष्य धरायला गेलात तर, चावतं एखाद्या कुत्र्यासारखं
पण पळून जाईल ह्या भितीने, त्याला सोडता येत नाही

पूल बांधा, धरण बांधा, कालवे काढा उपयोग नाही
जेव्हा तुम्हाला माणसाला, माणूस जोडता येत नाही

आले जर माझ्या डोळ्यात पाणी तर हारलो मी म्हणून दैव सुखावेल
म्हणूनच मला ईच्छा असून, मोकळं रडता येत नाही






आली सुमंगल दिवाळी आली
नांदी ही प्रकाशपर्वाची झाली
करत सुखाची रोषणा‌ई आली
दु:ख तम दूर पळती झाली
आली झगमगीत दिवाळी आली..

आकाशकंदील सजला दारी
तनमन सजवी उटणं सुगंधी
अंगणी शोभे रम्य रांगोळी
पणत्यांत तेवे मोद वाती
आली साग्रसंगीत दिवाळी आली..

पंगतीस प्रियजनही जमली
भरला खमंग फराळ ताटी
फटाके मोह सुजाण आवरी
निसर्ग रक्षण ठेवी ध्यानी
आली मिलनपर्व दिवाळी आली..

राहो प्रसन्न सदा लक्ष्मी
घर उजळो कुबेर गृहापरी
शुभेच्छा ह्या लख्ख सोनेरी
घे‌ऊन खास आपल्यासाठी
आली शुभेच्छुक दिवाळी आली॥




तुझी माझी मैत्री लपली होती कुठे..

तुझी माझी मैत्री लपली होती कुठे..
भेटायाचे होते आपल्याला कुठे ना कुठे ....
मला सांग तू लपली होतीस कुठे ?

भेटून भेटून झाली आपली भेट इथे
तू तिथे मी इथे आता तरी का लपनडाव खेलतेस इथे
मला सांग तू लपली होतीस कुठे ?

ओळख झाली मैत्री ही झाली....
गप्पा रंगल्या, वाद ही झाले,
एक नव नाते जन्माला आले...

तू गेलीस आणि परत आलीस...
अणि आपली मैत्री जीवंत केलीस ...
मला सांग तू लपली होतीस कुठे ?

तुझी माझी मैत्री लपली होती कुठे..
भेटायाचे होते आपल्याला कुठे ना कुठे ....




संथ निळे हे पाणी
वर शुक्राचा तारा
कुरळ्या लहंरीमधुनी
शिळ घालतो वारा

दुर कमान पुलाची
एकलीच अंधारी
थरथरत्या पाण्याला
कसले गुपीत विचारी

भरुन काजव्याने हा
चमके पिंपळ सारा
स्तिमीत होऊनी तेथे
अवचित थबके वारा
किरकीर रात किड्यांची
निरवतेस किनारी
ओढ लागुनी छाया
थरथरते अंधारी
मध्येच क्षितीजावरुनी
विज लकाकुन जाई
अन ध्यानस्थ गिरी ही
उघडुनी लोचन पाही
हळुच चांदने ओले
थिबके पाणावरुनी
कसला क्षन सोनेरी
उमले प्राणामधुनी

संथ निळे हे पाणी
वर शुक्राचा तारा
दरवळला गंधाने
मओनाचा गाभारा...






उणीव

या धुंद लहरी
मनाला काही संगुन जातात
जरी दुसर्या गोष्टीत रमले
तरी तुजी उणीव भासवून जातात

तरवल मनाच्या या स्थितिला
शब्दात उतर्वायाच
पण ओठावर आलेले शब्दही
चटाकन निसटून जातात
काळात नाही अस करून
शब्दही का तुजीच उणीव भासवातात

या धुंदिताच वाटल लिहावास
ओठातुन निसतनार्या शब्दाना पकदावास
जरी शब्दाना पकडून बंदिस्ता केले
तरी तुज्या उणिवेने घायल केले...



कळल्याशिवाय राहणार नाही…
लाख विनवण्या केल्या तरी
माझं प्रेम नाही तुला उमजत
आसवांची किम्मत खरच
गळल्यशिवाय नाही कळत

सुरुवातीला वाटत होतं
तुला समजतील माझे भाव
नजरेतुनच घेशिल तु
माझ्या मुक्या शब्दांचा ठाव
तुझ्या माझ्यातलं अंतर मग
अगदीच शुल्लक ठरेल
मनामधे तुझ्या
प्रेमाची एक ज्योत तेवेल
प्रेम तुझं दिसलं मला
भावही कळले मला
अन क्शणा क्शणाला बदलणारे
तुझे वेडही उमगले मला

कशाला आता शब्दांचे खेळ मग
कशाला आता वेडी आस
पुर्ततेआधिच अपुरे राहिले
तुझ्यात गुन्तलेले माझे श्वास
तरीही मी आशा सोडली नाही
आस मनीची सुटली नाही
तुझ्या शब्दांना झेलनारी
ओंजळ माझी तुटली नाही

आज त्यात जमा आहेत
माझे वेडे अश्रु
तेही आटुन जातील
संपतील वाट पाहुन
पण थांबणार नाही क्शणभरही
माझ्या मनातलं काहूर
सुटतील बांध…
तुटतील श्वास …
पण तुझी वाट पाहील
माझी वेडी आस….

लक्शात ठेव शब्द माझे
स्मरतील तुला एकांतपणी
लढशील कसाही
सावरशीलही….
पण एक अश्रु तुझ्या डोळ्यातुन
गळल्याशिवाय राहणार नाही
माझ्या प्रेमाची किंमत तुला
कळल्याशिवाय राहणार नाही…

माझ्या प्रेमाची किंमत तुला
कळल्याशिवाय राहणार नाही…

♥ कित्येकदा स्वत:लाच हरवत होतो मी ♥
तुझ्या श्वासात राहत होतो मी
तुझ्या आठवणीत जगत होतो मी
रोज रात्री स्वप्नात माझ्या
फ़क्त तुलाच पाहत होतो मी

त्या सरसरत्या पावसात
त्या ओल्याचींब दिवसात
चोरुन चोरुन भिजत भिजत
फ़क्त तुलाच न्याहाळात होतो मी

कित्येक मित्र जवळ असुन
कुठेतरी एकटाच बसुन
फोटो तुझा समोर ठेवुन
अलगदपणे तुलाच कुरवाळीत होतो मी

स्व:ताला तुझ्या प्रेमात पाडतांना
रात्री तुला स्वप्नात बघतांना
भरदिवसा तुझे भास होतांना
तुला प्रेमात पाडायलाच विसरत होतो मी

आजही तुझी वाट पाहत असतांना
अजुनही तुझ्या प्रेमात जगत असतांना
माझ्यापासुन दुर, तुही दु:खी आहेस
हे तुझ्या उदास चेह-यावर वाचत होतो मी

तुझ्या विरहात एकटाच जगुन
भावना माझ्या मनातच दाबुन
आयुष्यात नेहमी तुच जिंकावीस म्हनुन
कित्येकदा स्वत:लाच हरवत होतो मी
कित्येकदा स्वत:लाच हरवत होतो मी...
♥♥♥♥♥
♥ आजकालच्या ह्या मुली ♥

आजकालच्या ह्या मुली
फ़ार पुढे गेल्यात
सलवार कमीज विसरुन
आता जीन्सवर आल्या

बाहेर जान्यासाठी ह्या
तासनं तास नटतात
घरच्यांना थाप मारुन
बाहेर पोरांना भेटतात

गाडिवर बसुन ह्या
होऊ पाहतात स्मार्ट
हज़ार कीक मारुनसुध्द्या
यांची गाडी नाही होत स्टार्ट

सलवार कुडता यांचा
आता इतिहासात जमा झाला
टाईट टाईट जीन्सने
शहरात धुमाकुळ केला

यांच्या ड्राइविंग पायी
ट्राफ़ीक पोलिस हैरान होतात
कारन ह्या दाखवुन हाथ उजवीकडे
गाडी डावीकाडे नेतात

पुरुषांचे प्रत्येक शौक
यांनी त्वरीत आत्मसात केले
बिअर बार मध्ये जाऊन
सर्व ग्लास रिकामे केले

सिगरेट ओढायला सुध्दा
ह्या पुढेमागे पहात नाही
अती मध्यपानाने मग
कपड्यावर ध्यान राहत नाही

म्हनुनच जिकडे तिकडे नारा आहे
“ladies first ladies first”
Not in salawar
but only in mini skirt
♥♥♥♥♥
एक रात्रीचे दुसर्‍या रात्रीवर प्रेम जडले…..

कसे
अजब घडले,
एका रात्रीचे दुसरीवर
प्रेम जडले

कोणा न कळले
मग कशा कोणा
दिवसाने त्यांना सांधले

जाणुन चुकले
जिथे मनतार जुळले
स्पर्शाविण काही न अडले

सुर्यामुळे दुरावले
विरहाने घट्ट केले
मग त्याचेच आभार मानले

माझ्याही मनात
रात्रीचे अभिराज्य आहे
आता दुसर्‍या रात्रीसाठी ते थांबले…………॥
♥♥♥♥♥
जमलंच नाही ..!

आपल्यालाही आवडलं असतं…

रोज संध्याकाळी तिला चौपाटीवर फिरवायला ,
तिच्या निळ्या डोळ्यांत स्वतःला हरवायला ,

वाळूत बंगला बांधता बांधता..
आलं असतं मनातलं सांगता..

पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!

आपल्यालाही आवडलं असतं..

कधीतरी तिच्यासोबत बागेमध्ये जायला ,
एकच कॅडबरी दोघांमधे वाटून खायला ,

कधी खोडी काढली असती..
आणखी गोडी वाढली असती..

पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!

आपल्यालाही आवडलं असतं…
तिचा हात हळुवारपणे आपल्या हातात घ्यायला ,
लता-रफ़ी, किशोर-आशा ड्युएट गाणं गायला ,

सूर कदाचित जुळले असते..
तिला मनातले कळले असते..

पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!

आपल्यालाही आवडलं असतं…

निघताच निघता तिला बावरलेलं पाहायला ,
मला तिची ,तिला माझी शपथ वाहायला ,

माझे अश्रू माझ्या डोळ्यांत लपले असते..
तिचे मात्र दवासारखे जपले असते..

पण जाऊ दे जमलंच नाही ॥!
♥♥♥♥♥
तु …
असा एक दिवस असेल
जिथे तु आणि मी असेन,
अशाच रम्य सांयकाळी
मी तुझ्याकडे पाहत बसेन…

तु मला सहजच विचारशील
“असा काय पाहतोयस ? ”
तुझ्याच डोळ्यातच बघत सांगेन
“मी तुझाच होउन रहातोय…”

तुलाही मग आवडेल अस
माझं तुझ्याकडे पहाणं,
तुझ्या नजरेत पहाता पहाता
तुझ्याशी एकरुप होऊन जाणं…

तुही स्व:तला सावरु शकणार नाहीस
आणि अलगद मिठीत येउन रहाशील,
ओठ तुझेही तहानलेले असतिल
प्रेमाचा प्याला सहजच घेशील…..

मी त्या दिवसाची वाट पाहीन
मला काळाची खंत नाही,
माझ्या ह्या वाट पहाण्यास
आता एक निश्चित अंत नाही…।
♥♥♥♥♥
मी....

मी आहे हा असा आहे,
पटले तर घ्या नाहीतर सोडून द्या...

अगदी एखाद्या कवीतेसारखा,
आवडली तर ऐका नहितर नीघून जा...

कुणालही सांगणार नाही,जबरद्स्ती तर मुळीच नाही,
समजले पटले तर करा नाहीतर विसरून जा...

तुम्ही जगताय ते योग्य अन् मझ जगण अयोग्य,
जरा असही जगून बघा निश्फळ वाटल तर नावं ठेवा...

तुमच्या आध्यात ना मध्यात ना मझा कुणाला त्रास,
कशाला उगीच वैतागताय कशाला उगीच सन्ताप्ताय...

करावस वाटलं तर एकच् करा
मी जगतोय तस मला जगू द्या...
का नवं ठेवता उगाच
मी करतोय ते मला करु द्या...
म्हणूनच म्हणतो..

मी आहे हा असा आहे,
पटले तर घ्या नाहीतर सोडून द्या...
♥♥♥♥♥
मेरी अपनी...इस दिल से निकली...

जी रहे थे अकेले
मस्त थे अपनीही धुन में
न था किसीका ड़र
न था किसीसे शिकवा
एक दिन तुम आये जिंदगी में
बन के मेरा साया
न था मालुम हमें प्यार
प्यार करना तुने सिखाया
जानते नहीं थे क्या होता है इकरार
इकरार करना तुने सिखाया
हमें ऐसा लगा
जैसे मेरा अपना मिल गया
पर जब वक़्त आया एक हो जाने का
तुने अपना रास्ता बदल दिया
हमने समजा तुम हमसे नाराज हो
हमने मनाना चाहा
पर तुम माने नहीं
हमने तुम्हे जिंदगी समजा
और तुमने हमे जिन्दाही मार दिया
♥♥♥♥♥
वफ़ा रुसवा नहे करना,
सुनो ऐसा नहे करना,

मैं पहले हे अकेला हों,
मुझे तनहा नहे करना,

बोहत मस्स्र्रोफ़ हो जाना,
टू सोचा नहे करना,

भरोसा बी ज़रूरी ही,
मगर सब का नहे करना,

मुकादर फिर मुकादर ही,
कबी दावा नहे करना,

जो लिखा ही वो होना ही,
कभी शिकवा नहे करना,

मेरी तक्मील तं से ही,
मुझे आधा नहे करना,

हकीक़त ही मिलन अपना,
इसे सपना नहे करना,♥

हमें तं याद रहती हो,
हमें भूला नहे करना
♥♥♥♥♥
अन्खून माय कई सपने सजा कर रोये बोहोत है हम.
दिल को नयी दुन्या दिखा कर कर रोये बोहोत है हम.♥

वह बदल गया तो फेर ली हम ने भी नज़र अपनी.
पर उस के खातून को जला कर कर रोये बोहोत है हम.

लॉट आये तो अहं उस कि महफिल से बचा कर आना अपनी.
पर उस कि बज्म से अ कर कर रोये बोहोत है हम.

जिसे किया था रोशन तमन्हओं से हम ने अपनी.
उस शमी वफ़ा का भुजा कर कर रोये बोहोत है हम.

जिन के साये मई कि थीं हम ने कईं बातें.
उन बघून मई तनहा जा कर कर रोये बोहोत है हम.

किस कदर खोशी से किया हम दम को रुखसत हम ने.♥
मगर सब से नज़र बचा के कर रोये बोहोत है हम.

होसला टूटने का हो तो वफ़ा करना किसी से .♥
यह बातें लोगों को सुना कर रोये बोहोत है हम.

फिर यूं हुआ के अन्खून ने कईं रात जागे देखे.
पल्कूं पे तेरी याद बिठा कर रोये बोहोत है हम.

वोही अज मुझ से मेरे दर्द कि वजह छठा है.
जिस कि बातें ओरों को सुना कर रोये बोहोत है हम।

@@@मला ही आवडते@@@

मला ही आवडते
समुद्राच्या वाळू वर आनवणी फिरायला
वाळू मधे छोटा छोटा किल्ला करायला !!!

मला ही आवडते
समुद्रात दूर दूर जाउन मासे पहायला
पाणबुडी घेऊन पाण्या खालच्या जगात फिरायला !!!

मला ही आवडते
दिवसाचा चंद्र बघायला
अपोलो 13 मधे बसून आकाशाची सैर करायला !!!

मला ही आवडते
चंद्रावर जाउन तारे बघायला
टेलिस्कोप घेऊन पृथ्वी चे निरीक्षण करायला !!!

मला ही आवडते
खूप खूप स्वप्ना पहायला
अशक्य आहे ते वास्तवात आणण्या चे प्रयत्न करायला !!!
♥♥♥♥♥
शिल्पकार

झेलावयास माझी छाती तयार आता
घाला नव्या दमाने तुमचे प्रहार आता

मी एकटाच गातो या उत्सवात माझ्या
माझ्याच गायकीवर माझी मदार आता

विझलो जरी कितीही, मी संपणार नाही
हृदयातल्या आगीशी माझा करार आता

गावात चोरट्यांच्या दिवसा उजेड नाही
तो सूर्यही कुठेसा झाला फरार आता

नाही अता उदासी, नाही अता निराशा
माझ्याच जीवनाचा मी शिल्पकार आता
♥♥♥♥♥
!! आई !!


आई तुझ्या कुशीत, पून्हा यावेसे वाटते
निर्दयी या जगापासुन, दुर जावेसे वाटते ॥

कोणी न येथे कुणाचा, सारीच नाती खोटी
तुझ्याशीच फक्त आता, नाते जपावेसे वाटते ॥

कोळून प्यायलो मी, सुख दुःख सारे
माते तुझ्या विरहास, न प्यावेसे वाटते ॥

कित्येक रात्री, ऐश्वर्यात लोळलो मी
अखेरच्या क्षणाला, तुझ्या कुशीत निजावेसे वाटते ॥

दगडातला तो देवही,आता नवसाविना पावेना
निस्वार्थ हृदय माऊली, तुलाच पूजावेसे वाटते ॥

असेन जर मजला, मानव जन्म कधी
आई तुझ्याच पोटी, पून्हा जन्मावेसे वाटते ॥



कुणीतरी!!...

पंपणारं कुणीतरी असावं.
निराशेच्या उन्हात भेगाळलेलं मन,
प्रेमानं लिंपणारं कुणीतरी असावं.

मनाला भिडणारं कुणीतरी असावं.
हक्कानं चिडणारं कुणीतरी असावं.
माझ्यावर हसणारेच आहेत सारे,
माझ्यासाठी रडणारं कुणीतरी असावं.

स्वप्नांत दिसणारं कुणीतरी असावं.
हळवं रूसणारं कुणीतरी असावं.
संध्याकाळी आभासांचा गाव जागताना,
नसूनही असणारं कुणीतरी असा
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
पहिले चुंबन

पहिले चुंबन
मृगाचा पहिला पाऊस
पहिले चुंबन
तुऱ्याला आला ऊस
पहिले चुंबन
श्रावणसरी
पहिले चुंबन
स्वप्नातील परी
पहिले चुंबन
सुखद गारवा
पहिले चुंबन
निसर्ग हिरवा
पहिले चुंबन
बेधुंद नशा
पहिले चुंबन
फुलली उषा
पहिले चुंबन
मंदमंद सुवास
पहिले चुंबन
रोकलेला श्वास
पहिले चुंबन
दरवळणारा केवडा
पहिले चुंबन
प्राजक्ताचा सडा
पहिले चुंबन
खुललेली सांज
पहिले चुंबन
झणकारणारी झांज
पहिले चुंबन
थरथरणारे अधर
पहिले चुंबन
ओघळणारा पदर
पहिले चुंबन
झुळुक वार्र्याची
पहिले चुंबन
चकाकी ताऱ्याची
पहिले चुंबन
ओघळणारा पारा
पहिले चुंबन
वळवातल्या गारा
पहिले चुंबन
घोंगावणारा वारा
पहिले चुंबन
आसमंत सारा
पहिले चुंबन
भात्यातली आग
पहिले चुंबन
मालकंस राग
पहिले चुंबन
चांदणं शितल
पहिले चुंबन
वाहणारा झरा नितळ
पहिले चुंबन
बासरीचे सूर
पहिले चुंबन
नदीचा पूर
पहिले चुंबन
अमृताची गोडी
पहिले चुंबन
खोबऱ्याची वडी
पहिले चुंबन
तांबडी पहाट
पहिले चुंबन
नागमोडी वाट
पहिले चुंबन
गुलाबपाणी
पहिले चुंबन
मोटेवरची गाणी
पहिले चुंबन
मस्त मदिरा
पहिले चुंबन
छेडल्या तारा
पहिल्या चुंबनाची आठवण
कस्तुरीची साठवण
आठवे ते पहिले चुंबन
येतो अंगावर शहारा
मनाचा मोर नाचू लागतो
पुन्हा एकदा फुलवून पिसारा....
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
वेड...
साद तुझी ऐकुनी मी रानी जावे,

फुलानफुलाच्या रंगामध्ये तुला पाहावे.

मातीमधुनी तुझा आगळा सुगंध यावा,

मैनेनंही शब्द न शब्द तुझाच गावा.

हसणे तुझे खळाळुनी निर्झर व्हावे,

पानोपानी तुझे नाव मला दिसावे.

हा तुझाच ध्यास नि तुझेच वेड का असावे?

तूच सांग,॥ या वेडाला मी काय म्हणावे॥?
****************
लहानपणापासून एकत्र असलेल्या मैत्रिणींपैकी एकेकीचं लग्नं ठरू लागलं.... एक जण लग्न करून अमेरिकेला जाणार होती, 'तो' पुढे गेला होता... तिचा जाण्याचा दिवस जवळ येत होता... तेव्हा जरा जाणवलं की आता भेट होणार नाही... तेव्हा तिला ही कविता भेट दिली...

कळते आम्हा तव नयनांची भिरभिरणारी भाषा...

मन हे वेडे कधीच पोचले, पैलतिरीच्या देशा...!!


बघ, आईच्या गावा कितीही सरी बरसुनी गेल्या...

मागे वळता नको करु गं तुझ्या पापण्या ओल्या...!


डोळ्यातुनी जा घेऊन संगे इथला पाऊस थोडा...

समोर जाता 'त्या'च्या अवचित झरेल झरझर वेडा !!


दिवस असे की इंद्रधनूपरि; स्वप्ने दवांत भिजती...

नीज म्हणू की जाग कळेना; धुकेच अवतीभवती!


सुरू क्षणांची लगबग लगबग, घड्याळ खुणावणारे;

मीठ सांडले; पीठ सांडले; कसे सावरू सारे? !!


रुसायलाही नकोस विसरू त्याने उशीर करता...

डोळ्यातूनच हसायचे मग मिठीत शिरता शिरता !!


कधी उंबऱ्यापाशी बसुनि मैतर आठव सारे;

भेटी आपल्या स्मरुनि तेव्हा फ़ुलतील आत पिसारे !!


कधी एकदा माहेराची ओढ वाटुनि जाई...

उगा एकदा साद घालशील... 'कुशीत घे ना आई'...!!

*** ********* ८*********